Over entropy
“In mijn nieuwe werk voor NDT 2 ben ik samen met scenograaf Cristina Nyffeler en componisten Hologramma en Ben Walters gaan nadenken hoe de jeugd van tegenwoordig op zoek is naar manieren om te ontsnappen aan de realiteit; in het uitgaansleven, in muziek en op andere plekken die afstand hebben tot het alledaagse. Dat verlangen naar ontsnapping, het escapisme, werd het uitgangspunt van het nieuwe werk.
Wat mij fascineert als maker is hoe contrasterende gemoedstoestanden in het lijf kunnen bestaan, zeker ook tijdens het uitgaan. Angst en euforie, autonomie en overgave, verstilling en versnelling: deze thema’s vormen de basis. Ik heb het werk de naam entropy gegeven; een wetenschappelijke term die chaos of wanorde in energie meet. In entropy verandert het podium in een intense, dystopische wereld waarin deze contrasten zichtbaar worden. Soms voelt de beweging vervormd en buitengesloten, terwijl er op andere momenten juist kalmte, intimiteit en verstilling ontstaan. Je wordt vervolgens echt in het werk gezogen.
In mijn werken hou ik ervan als dansbewegingen die erg virtuoos en groots zijn heel natuurlijk en makkelijk ogen, en dat het mens-zijn van de danser zichtbaar blijft. Zelf als het lijf uitzonderlijke of juist alledaagse dingen doet. Dat zit ook in dit nieuwe werk.
In de scenografie zit deze dualiteit eveneens verwerkt: op het podium zie je een metalen constructie die zowel organisch als klinisch oogt, wat een reflectie is van ons lijf dat in staat is om af te breken en opnieuw op te bouwen. Het geluidsontwerp is ook een groot aspect van de wereld die er op het podium ontstaat. Hologramme’s muziek, met de bijdrage van Ben Waters en de geluiden van Mykalle, vormt een elektronische laag met rauwe, abstracte elementen, als een echo van de rave terwijl er ook nog ruimte is voor kwetsbaarheid. Het lichtontwerp van Tom Visser draagt ook bij aan dit landschap.
Ik vond het enorm inspirerend om met de NDT 2-dansers te werken. Ze hebben het werkproces benaderd met energie, zorg en precisie, en omarmden elk onderzoek en elke vraag die ze van me kregen. Ik ben daarnaast ook erg dankbaar voor alle steun van Stephan Laks en Lydia Bustinduy tijdens de repetities. Tot slot vind ik het een eer om in hetzelfde programma te staan als Jermaine Spivey. Ik ben al jaren groot fan van hem, zowel van zijn werk als van hem als persoon!
Voor jou, het publiek, hoop ik dat je je helemaal kunt onderdompelen in het werk en de weg volgt van afstand naar intimiteit.”
– Ethan Colangelo
Nathanaël Plantier about entropy:
“What is left of us, once we get home?
To me, Ethan Colangelo’s piece is about youth.
It explores the constant need for refuge, an urgent sense of escapism.
The space created symbolises this altered rave, where a multitude of individuals roam and wander, all protected by the copper structure, designed by Cristina Nyffeler.
As the piece goes on, the gravity of our states increases, its weight dictates our paths between each other, and there lies the ultimate poetry: beauty within the chaos.”
Chléa Giguère about entropy:
“My first creation process with NDT 2 was an exciting deep dive into Ethan’s movement language. He has a very specific and natural way of moving and researching how to embody that raw, authentic movement quality was a growth-provoking experience for me.
This work is a captivating play of contrasting qualities — constantly overlapping, drastically shifting and always negotiating between opposite forces. A question that came up often was: how to stay honest and fully engaged in each modality, even when it’s so quick or miniscule? This led us to explore the delicate balance between allowing space to control or be controlled and to use different lenses to play between directness and vagueness.”
